Άγιος Γρηγόριος Α΄ Λουσαβόριτζ, ο Φωτιστής, Επίσκοπος και Ισαπόστολος Αρμενίας, ιερομάρτυς (+325) – 30 Σεπτεμβρίου

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://armeniaofmyheart.wordpress.com

ARMENIA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

3aa5182ae47429c3899910936397af.jpg

ceb3cf81ceb7ceb3cf8ccf81ceb9cebfcf82-ceb1cf81cebcceb5cebdceafceb1cf82d0b3d180d0b8d0b3d0bed180d0b8d0b9-d0b0d180d0bcd18fd0bdd181d0bad0b81.jpg

26-12-2-1.jpg

Άγιος Γρηγόριος Α΄ Λουσαβόριτζ, ο Φωτιστής,

Επίσκοπος και Ισαπόστολος Αρμενίας, ιερομάρτυς (+325)

30 Σεπτεμβρίου

Πηγή:

http://www.ierapostoles.gr

http://www.ierapostoles.gr/2014/09/ο-άγιος-γρηγόριος-φωτιστής-αρμενίας/

Ιεραποστολές

Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής

Ο Άγιος Γρηγόριος έζησε και μεγαλούργησε πνευματικά στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (περίπου το 290 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ανάκ ο Πάρθος, ο οποίος καταγόταν από ευγενή οικογένεια αφού ήταν συγγενής του βασιλιά της Αρμενίας Κουσαρώ. Ο Ανάκ σκότωσε με δόλο τον Κουσαρώ και ως συνέπεια της πράξης του ήρθε η δολοφονία ολόκληρης της οικογένειάς του. Μόνο ο Γρηγόριος και ένας από τους αδελφούς του γλύτωσαν και φυγαδεύτηκαν σε περιοχή όπου κυρίαρχη ήταν η Ρώμη.

Στην Καισάρεια της Καππαδοκίας ο Γρηγόριος απέκτησε ταυτόχρονα με την θύραθεν παιδεία και την χριστιανική. Ακόμη, εκεί γνώρισε και συνδέθηκε με τον γιο του Κουσαρώ Τηριδάτη, τον οποίο οι Ρωμαίοι διόρισαν -στη θέση του δολοφονημένου πατέρα του- βασιλιά της Αρμενίας. Όταν ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα, ο Τηριδάτης κάλεσε κοντά του τον Γρηγόριο και άρχισε να τον πιέζει αφόρητα να αρνηθεί τον χριστιανισμό και να Continue reading “Άγιος Γρηγόριος Α΄ Λουσαβόριτζ, ο Φωτιστής, Επίσκοπος και Ισαπόστολος Αρμενίας, ιερομάρτυς (+325) – 30 Σεπτεμβρίου”

Advertisements

Saint Hieromartyr Gregory the Bishop of Greater Armenia, Equal of the Apostles and Enlightener of Armenia (+325) – September 30

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://armeniaofmyheart.wordpress.com

ARMENIA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

nice_view_of_dsegh_iba_c_aspb.jpg

ceb3cf81ceb7ceb3cf8ccf81ceb9cebfcf82-ceb1cf81cebcceb5cebdceafceb1cf82d0b3d180d0b8d0b3d0bed180d0b8d0b9-d0b0d180d0bcd18fd0bdd181d0bad0b81.jpg

26-12-2-1.jpg

Saint Hieromartyr Gregory the Bishop of Greater Armenia,

Equal of the Apostles and Enlightener of Armenia (+325)

September 30

Source:

https://oca.org

https://oca.org/saints/lives/2006/09/30/102818-hieromartyr-gregory-the-bishop-of-greater-armenia-equal-of-the-a

The Hieromartyr Gregory, Enlightener of Greater Armenia, was born in the year 257. He was descended from the line of the Parthian Arsakid emperors. The father of Saint Gregory, Anak, in striving after the Armenian throne, had murdered his kinsman, the emperor Kursar, in consequence of which all the line of Anak was marked for destruction.

A certain kinsman saved Gregory: he carried off the infant from Armenia to Caesarea in Cappadocia and raised him in the Christian Faith. At maturity, Gregory married, had two sons, but soon was left a widower. Gregory raised his sons in piety. One of them — Orthanes, afterwards became a priest, and the other — Arostanes, accepted monasticism and went off into the wilderness.

In order to atone for the sin of his father, who had murdered the father of Tiridates, Gregory entered into the service of the latter and was a faithful servant to him. Tiridates loved Gregory like a friend, but he was intolerant of the Christian confession of faith. After ascending the Armenian throne, he began to demand that Saint Gregory renounce the Christian Faith.

The steadfastness of the saint embittered Tiridates, and he gave his faithful servant over to cruel tortures: they suspended the sufferer head downwards with a stone about his neck, for several days they choked him with a stinking smoke, they beat and ridiculed him, and forced him to walk in iron sandals inset with nails.

At the time of these sufferings Saint Gregory sang Psalms. In prison the Lord healed all his wounds. When Gregory again stood before the emperor cheerful and unharmed, he was astonished and gave orders to repeat the torments. Saint Gregory endured them, not wavering, with all his former determination and bearing. They then poured hot tin over him and threw him into a pit filled with vipers. The Lord, however, saved His chosen one: the snakes did him no harm.

Some pious women fed him with bread, secretly lowering it into the pit. A holy angel, appeared to the martyr, strengthening and encouraging him. Saint Gregory remained in the pit for fourteen years. During this time the emperor Tiridates executed the holy virgin Saint Rhipsime, the aged abbess Gaiana and another 35 virgins from one of the monasteries of Asia Minor. As punishment for this horrible deed, the king’s face became disfigured.

Saint Gregory was released from the pit, and buried the relics of the holy virgins with honor. Then he began to preach to the people, urging them to turn away from the darkness of idolatry and toward Christ. The people came to believe in Christ, and wished to build a large church. When it was completed, Saint Gregory had the relics of the holy nuns brought into it. Then he brought King Tiridates there before the bodies of the saints whom he had slain. He repented, and immediately his face was made whole once more.

Soon all of Armenia was converted to Christ. The temples of the idols were destroyed, and churches for the worship of the true God were built. Saint Gregory ordained priests, established schools, founded monasteries, and provided for the good order of the Church.

Saint Gregory went into the wilderness, where he departed to the Lord. His son Aristanes was made a bishop in Cappadocia, and was one of the 318 holy Fathers at the Council of Nicea.

P1050475-600x450-90-5.jpg

The Holy Well-Prison of Saint Gregory of Armenia

khor-virap.jpg

khor-virap-monastery09.jpg

images.jpg

DSCN2689.JPG

420269808_15a990cf5d.jpg

url.jpg

Սուրբ Շուշանիկ (+458) – Մայիս 26 – St Shushanik

 

https://armeniaofmyheart.wordpress.com

http://saintninageorgiaofmyheart.wordpress.com

SAINT NINA & GEORGIA OF MY HEART

ARMENIA OF MY HEART

13486904370.jpg

4467957795478092505-account_id=199.jpg

5173704066620000647-account_id=199.jpg

8027450587143245398-account_id=199.jpg

Սուրբ Շուշանիկ (+458)

Մայիս 26

Սուրբ Շուշանիկ (ավազանի անունը՝ Վարդենի, մոտ 409 – մոտ 475 թթ., Վրաստան, թաղվել է Տփղիսի միջնաբերդում), Հայ և Վրաց եկեղեցիներում ճանաչված ընդհանրական տոնելի սուրբ։ Հայոց սպարապետ Վարդան Մամիկոնյանի դուստրը։ 451 թվականին հաջորդած տասնամյակում Գուգարաց Աշուշա բդեշխը Պարսից արքա Հազկերտից արտոնություն է ձեռք բերել՝ գերությունից ազատելու և բդեշխության կենտրոն Ցուրտավ տանելու իր կին Անուշվռամի հարազատներին և մերձավորներին, մանավանդ՝ զոհված և գերեվարված նախարարների մանկտի ժառանգներին, որոնց մեջ էր նաև Վարդենի-Շուշանիկը։

Քաղաքական նկատառումներով Վազգենը մերժում է քրիստոնեական հավատը, ընդունում զրադաշտականություն և ամուսնանում պարսկուհու հետ։ Շուշանիկը հրաժարվում է կիսել ամուսնու հավատուրացությունը։ Բդեշխը, Շուշանիկի նկատմամբ գործադրելով ծեծն ու սաստը, աղերսանքն ու խարդավանքը, իսկ վերջում բանտարգելությունը, ամեն կերպ փորձում է մղել նրան քրիստոնեությունից հրաժարմանը, սակայն Վարդան Մամիկոնյանի դուստրը մնում է անդրդվելի։ Continue reading “Սուրբ Շուշանիկ (+458) – Մայիս 26 – St Shushanik”

Սբ. Արիստակես Ա Հայաստանի (+333) – Սեպտեմբերի 30 – St Aristakes

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://armeniaofmyheart.wordpress.com

ARMENIA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

10569642844_51d3f1d78a_b

Արիստակես_Ա.jpg

Սբ. Արիստակես Ա Հայաստանի (+333)

Սեպտեմբերի 30

Սբ. Արիստակես Ա Հայաստանի (264-333 թթ.), ամենայն հայոց երկրորդ կաթողիկոս, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կրտսեր որդին։

Ծնվել է Կեսարիայում 264 թվականին։ Մանկությունից իր, իսկ կենսագրի բառերով, «Ըստ աստուածագործ ծառայության սնեալ էր»[1], այսինքն՝ աստվածապաշտական ծառայության համար դաստիարակված։ Վաղ երիտասարդությունից հետևեց ճգնողական կյանքի՝ «Մենակեաց լեռնակեաց կրօնս մտեալ» այսինքն միայնակ, լեռնաբնակ կրոնավորական կարգի մեջ մտած էր իրեն ենթարկելով քաղցի, ծարավի, տքնության և «բանջարաճաշակ և խարազանազգեստ» կենցաղի՝ Նիկոմաքոս ճգնավորի առաջնորդությամբ։ Երբ դարձավ չափահաս ու հոգևոր կատարելության բոլոր կանոններին տիրացավ, ունեցավ աշակերտների իր խումբը։ Հաղթահարեց ամեն տեսակ փորձություններ և ինքնազրկանքները «կամայական քաջությամբ տարեալ», լուսավորեալ և պայծառացեալ» հոգեվիճակի հասավ։ Ըստ Ագաթանգեղոսի, նա նախքան եկեղեցական ասպարեզ մտնելը արդեն հասել էր կրոնավորական օրինակելի հոգևոր կատարելության։ Քանի որ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը հաճախ կբացակայեր իր հայրապետական նստավայրից՝ երկրի ծայրամասերում կքարոզեր Աստծո խոսքը և ճգնակյաց կյանք կվարեր։ Տրդատ թագավորը հաշվի առնելով այս ամենը, մարդ ուղարկեց Արիստակեսի հետևից։ Երբ նրան ներկայացվեց թագավորի հրավերը, Արիստակեսը չէր ուզում հեռանալ իր մենաստանից մինչև որ քրիստոնյաների բազմությունը նրան համոզեց, որ «Աւելի լավ է, որ Աստուծո մշակութեան գործին նուիրուիս, քան մենակեաց անապատական կեանքին»։ Ուստի Արիստակեսը հետևեց Տրդատ թագավորի պատվիրակներին։ Երբ հասան Հայաստան, թագավորի հետ միասին փնտրեցին Գրիգոր Լուսավորչին և գտան նրան Դարանաղյաց գավառում՝ Մանեայ Այր կոչված ճգնարանում։ Տրդատը խնդրեց Լուսավորչին, որպեսզի նա իր երկու որդիներին՝ Արիստակեսին և Վրթանեսին եպիսկոպոսներ ձեռնադրի։ Այս կապակցությամբ Օրմանյանը կավելացնի՝ «Ընդհանուր փափաքին վրայ, Արիստակես, իբրև աւելի հոգևորական անձ, մեծ եղբօրմեն առաջ եպիսկոպոսութեան կը կոչուէր և իր հօր հայրապետական պաշտօնին օգնական կը նշանակուէր»[2]։ Արիստակեսի մասին շատ դեպքեր կամ գործունեության դրվագներ հայտնի չեն։ Հիշատակության արժանի է նրա մասնակցությունը Առաջին համաքրիստոնեական ժողովին, որը գումարվել էր 325 թ-ի Նիկիա քաղաքում։ Նրան ուղեկցում էին Արևելյան եպիսկոպոսները՝ Հովհաննես Տիզբոնեցին, Հակոբ Մծբնացին, Եվթաղ Եդեսիացին և Ղեվոնդիոս Կեսարացին։ Նիկիայում իր մասին մի դեպք կպատմեն, մի խումբ արիոսականներ տեսնելով Արիստակեսի նիհար և ճգնություններից հյուծված կերպարանքը, կծաղրեին, թե Հայոց Եպիսկոպոսը ավելի շատ մշակի կնմանվի, քան Հայրապետի, և հեգնելով առաջարկեցին, որ դիմացի արորադիր եզները վերցնի և ծովը հերկի։ Արիստակես առանց վարանելու ընդունեց առաջարկը և հերկեց ծովը իբրև հաստատ գետին։ Վերադարձին նա իրեն ծաղրողներին ասեց.

“Եթե դուք ալ ուղիղ հաւատք ունիք՝ գացէք հերկերուն վրայ սերմ ցանեցէք։”
– Սբ. Արիստակես Ա Հայաստանի (+333)

Մարդիկ ամոթահար եղան և իրենց հարգանքը և համարումը ավելի մեծացավ[3][4]։ Արսիտակես Ա-ն վերադառնալով Մեծ Հայք, մնաց որպես Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս մինչև իր մահը 333 թ-ին։ Նրան հաջորդեց եղբայրը՝ Վրթանես Ա-ն։

Աղբյուր:

Wikipedia

Αγία Σουσάνικ η βασίλισσα της Γεωργίας Μάρτυς στη Γεωργία, από Αρμενία (+458) – 26 Μαΐου

https://armeniaofmyheart.wordpress.com

http://saintninageorgiaofmyheart.wordpress.com

SAINT NINA & GEORGIA OF MY HEART

ARMENIA OF MY HEART

5d72ff03883e075b57b480c15a7c6673.jpg

4467957795478092505-account_id=199.jpg

Αγία Σουσάνικ, θυγατέρα Αγίου Βαρδάν

Ο τάφος της Αγίας Σουσάνικ

5173704066620000647-account_id=199.jpg

8027450587143245398-account_id=199.jpg

Αγία Σουσάνικ η βασίλισσα της Γεωργίας

Μάρτυς στη Γεωργία, από Αρμενία (+458)

26 Μαΐου

Ἡ ἁγία Σουσάννα, ἤ ὅπως τήν ἀποκαλοῦσαν χαϊδευτικά Σουσάνικ, ἔζησε τόν 5ο αἰώνα μ.Χ. Καταγόταν ἀπό τήν Ἰβηρία, τήν σημερινή Γεωργία, τῆς ὁποίας βασιλιάς ἦταν ὁ Βαχτάν Γοργοσάλ.

Ὁ σύζυγος τῆς Σουσάνικ, ὁ Βερκέν, ἦταν πιτιάχς, ἤτοι βασιλιάς-ἄρχοντας μιᾶς περιοχῆς τῆς Γεωργίας πού ὀνομαζόταν Κάρτλη. Ἦταν Χριστιανός, ἀλλά μόνον κατά τό ὄνομα. Τελικά, ἀρνήθηκε τήν πίστη του καί ὑποτάχθηκε χωρίς ἰδιαίτερο λόγο στόν βασιλέα τῆς Περσίας καί ἀσπάσθηκε τήν πίστη τῶν πυρσολατρῶν Περσῶν. Ζήτησε, μάλιστα, ἀπό τήν σύζυγό του, ἡ ὁποία ἦταν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, νά ἀρνηθῆ καί αὐτή τήν πίστη της. Ἐκείνη τόν ἤλεγξε γιά τήν ἀποστασία του καί στήν συνέχεια ὁμολόγησε μέ παρρησία τήν πίστη της στόν ἀληθινό Θεό. Τότε ἐκεῖνος τήν βασάνισε σκληρά, ἀνελέητα, καί γεμάτη πληγές τήν ἔριξε στήν φυλακή, ἡ ὁποία ἦταν ἕνα ἀνήλιαγο μπουντρούμι. Ἐκεῖ ἡ ἁγία πέρασε τά ὑπόλοιπα ἕξι χρόνια τῆς ζωῆς της μέ ὑπομονή, νηστεία καί προσευχή.

Ὅταν, κάποια στιγμή, πληροφορήθηκε ὅτι καί τά τρία παιδιά της ἀλλαξοπίστησαν, πόνεσε βαθειά, ἔκλαυσε πικρά, καί προσευχήθηκε θερμά γιά τήν μετάνοιά τους καί τήν Continue reading “Αγία Σουσάνικ η βασίλισσα της Γεωργίας Μάρτυς στη Γεωργία, από Αρμενία (+458) – 26 Μαΐου”

Άγιος Μεγαλομάρτυς Βαρδάν (St Vardan) της Αρμενίας & η συνοδία του, Μάρτυρες στην Αρμενία (+451) – 17 Οκτωβρίου

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://armeniaofmyheart.wordpress.com

ARMENIA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

sevan-lake.jpg

Αρμενία

16 - 1.jpg

Άγιος Μεγαλομάρτυς Βαρδάν (Βαρτάν) & οι συνοδία του

Μάρτυρες στην Αρμενία (+451)

26 Μαΐου

Ἅγιοι Ἐπίσκοποι καί Πρεσβύτεροι ἱερομάρτυρες στήν Ἀρμενία (26/5, +451)

Ἅγιοι Μάρτυρες στήν Ἀρμενία (26/5, +451)

Ἅγιος Βαρδάν / Βαρτάν μεγαλομάρτυς καί ἡ συνοδία του, μάρτυρες στό Ἀβαράιρ Ἀρμενίας (26/5, +451)

Ἅγιος Ἰωσήφ Ἐπίσκοπος Ἀρμενίας, Λεόντιος Πρεσβύτερος οἱ ἱερομάρτυρες καί ἡ συνοδία τους, μαρτρες στήν Περσία, ἀπό Ἀρμενία (26/5, +451)

Ἅγιος Ἀμαζασπεάν, αὐτάδελφος τοῦ Ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Βαρδάν, μάρτυς στό Ἀβαράιρ Ἀρμενίας (26/5, +451)

Ἅγιος Ἀμαγιάκ, αὐτάδελφος τοῦ Ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Βαρδάν, μάρτυς στό Ἀβαράιρ Ἀρμενίας (26/5, +451)

Ἁγία Βαρδενή/Σουσάνικ βασίλισσα Γεωργίας, θυγατέρα Ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Βαρδάν, μάρτυς στήν Γεωργία (26/5, +458)

Χορέν, Ἀρτάκ, Τατσάτ, Νερσέ, Βαάν, Ἀρσένιος καί Γκαρεγκίν, στρατιῶτες ἀπ’ τή συνοδία τοῦ Ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Βαρδάν, μάρτυρες στό Ἀβαράιρ Ἀρμενίας (26/5, +451)

220px-vartan_mamigonian_statue_in_yerevan

Πηγή:

https://plus.google.com/u/0/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Κοινότητα G+

Ὁ Ἅγιος μεγαλομάρτυς Βαρδᾶν (Βαρτᾶν) γεννήθηκε στήν οἰκογένεια τοῦ ἀρχιστρατήγου τῆς Ἀρμενίας Ἀμαζάσπ Μαμικονιᾶν καί τῆς Σαακανούις – κό­ρης τοῦ Καθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἁγ. Ἰσαάκ τοῦ Μέγα (387-436), ὁ ὁποῖος ἦταν ἀπόγονός του Ἁγ. Γρηγορίου Φωτιστοῦ τῆς Μεγάλης Ἀρμενίας (302-325, μν. 30 Σεπτεμβρίου). Τά παι­δι­κά καί νεανικά χρό­νι­α του Ἁγ. Βαρδᾶν καί τῶν δύο ἀδελφῶν του –Ἁγ. Ἀμαγιάκ καί Ἁγ. Ἀμαζασπεᾶν πέ­ρασαν «ἐν παιδείᾳ καί νου­θε­σία Κυρίου» ὑπό τήν ἐποπτεία καί τήν φρον­τί­δα τοῦ μακαρίου παπ­ποῦ τους, καθώς καί μέ στρατιωτική ἐκ­παί­δευ­ση.

Ἐφ’ὅσον ὁ ἀρ­χον­τικός οἶκος τῶν Μα­μι­κο­νι­ᾶν κλη­ρο­νο­μι­κά κατεῖχε τήν θέση τοῦ ἀρχιστράτηγου τῆς χώ­ρας, ἐπρόκειτο ὁ Ἁγ. Βαρ­δᾶν νά διαδεχτεῖ τόν πατέρα του. Ὁ Ἁγ. Βαρ­δᾶν, ἀφοῦ νυμφεύτηκε, ἀπέκτησε μία κόρη – τήν Ἁγ. Βαρδενή – Σου­σα­νίκ, ἡ ὁποία στό μέλλον θά ἀκολουθοῦσε τά μαρτυρικά ἴχνη τοῦ πατέρα της.

Ἡ πάνσοφη Πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἑτοίμαζε τόν Ἁγ. Βαρδᾶν νά εἶναι αὐτός ὁ ὑπερασπιστής τῆς Ἐκκλησίας σέ μία κρίσιμη ἐποχή, κατά τήν ὁποία θά κρινόταν τό ἄν ἡ Ἀρμενία θά Continue reading “Άγιος Μεγαλομάρτυς Βαρδάν (St Vardan) της Αρμενίας & η συνοδία του, Μάρτυρες στην Αρμενία (+451) – 17 Οκτωβρίου”

Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ (+325) – Սեպտեմբեր 30 – St Gregory of Armenia

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://armeniaofmyheart.wordpress.com

ARMENIA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

appalachians.jpg

Հայաստան

ceb3cf81ceb7ceb3cf8ccf81ceb9cebfcf82-ceb1cf81cebcceb5cebdceafceb1cf82d0b3d180d0b8d0b3d0bed180d0b8d0b9-d0b0d180d0bcd18fd0bdd181d0bad0b81.jpg

26-12-2-1.jpg

Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ (+325)

Սեպտեմբեր 30

Աղբյուր:

http://www.orthodoxkyanq.org

https://www.orthodoxkyanq.org/վարք-սրբոց/սբ-գրիգոր-լուսավորիչ/

ՈՒՂՂԱՓԱՌ ԿՅԱՆՔ

 

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը` Հայոց առաջին կաթողիկոս (հուն. ”ընդհանրական”) եպիսկոպոսապետը ծնվել է շուրջ 238 թ.: Ծագումով նա պարթևական ազնվական տոհմից էր: Գրիգորի հայրը` Անակ Պարթևը, 238 թ. իրականացնում է Հայոց Խոսրով թագավորի սպանությանը, որի համար նրա ողջ ընտանիքը սրատվում է: Անակի մանուկ որդուն իր դայակները փախցնում են Կապադովկիայի Կեսարիա քաղաքը` փրկելով նրան Արշակունիների վրեժխնդրությունից: Կեսարիայում նա մկրտվում է Գրիգոր անվամբ (հուն. “հսկող”, “արթուն”) և քրիստոնեական հավատքով դաստիարակվում: Ապա Գրիգորն ամուսնանում է ոմն Դավթի դստեր Մարիամի հետ, որից ունենում է երկու զավակ – Վրթանես և Արիստակես անուններով: Դրանից հետո ամուսինները փոխադարձ համաձայնությամբ բաժանվում են:

Հայաստան վերադառնալով` Գրիգորը ծառայության է մտնում Խոսրովի որդի Տրդատի արքունիքում և վերջինիս սիրելի սպասավորը դառնում: Սակայն Տրդատի համար Գրիգորի դավանանքն անընդունելի էր. երբ 387 թ. Տրդատը հայոց արքայական գահն է բարձրանում, նա հրամայում է Գրիգորին ուրանալ Քրիստոսին, սակայն սուրբն անդրդվելի է մնում: Գրիգորի անսասան հավատքը տեսնելով` Տրդատը հրամայում է իր հավատարիմ ծառային դաժան չարչարանքների ենթարկել: Ի վերջո, տեղեկանալով, որ Գրիգորն իր հայրասպան Անակի որդին է, Տրդատը հրամայում է մահապարտների բանտը` թունավոր օձերով ու զեռուններով լի Խոր վիրապը նետել նրան:

Տերը սակայն պահպանում է իր ընտրյալ ծառայի կյանքը. սողունները չեն վնասում Գրիգորին, իսկ մի այրի սրբին ամեն օր մի հացի կտոր է գցում: Աստուծո սուրբ հրեշտակն այցելում է կենդանաթաղ նահատակին` քաջալերելով և ամրապնդելով նրան: Այսպես 14 երկար տարիներ են անցնում: Այդ ընթացքում` 301 թ. Տրդատ թագավորը ևս մի հանցագործություն է կատարում. նա տանջամահ է անում Հռոմի Դիոկղետիանոս կայսեր հալածանքներից Վաղարշապատում ապաստանած սբ. կույս Հռիփսիմեին, վանամայր Գայանեին, նրանց հետ 35 կույսերի և վաղարշապատցի քրիստոնյաների մի բազմություն:

Այս ոճիրի համար Աստված պատժում է Տրդատին և նրա պալատականերին. նրանք դիվահարվում են` խոզակերպ դառնալով ու ամայի վայրերում թափառելով: Տրդատի քույր Խոսրովադուխտը հինգ անգամ կրկնվող մի տեսիլք է տեսնում, ըստ որի` դիվաբախներին միմիայն Գրիգորը կարող է բուժել: Երբ թագավորի մերձավորները մոտենում են վիրապին ու հարցնում են`Գրիգոր, կենդանի ես, Գրիգորը պատասխանում է.

–Կենդանի եմ Աստուծո շնորհով:
Այսպիսով, սրբին հանում են խոր վիրապից: Նա կարգադրում է հավաքել նահատակ սուրբ կույսերի մասունքները և դրանք մի տեղ է ամփոփում: Սբ. Գրիգորը շուրջ երկու ամիս Աստուծո խոսքն է քարոզում Տրդատին, հայոց ավագանուն ու ժողովրդին, ապա բժշկում է արքային:

Սբ. Գրիգորին մեծ պատիվներով Կեսարիա են ուղարկում` ձեռնադրություն ստանալու համար: Կեսարիայի Ղևոնդ արքեպիսկոպոսն ու այլ եպիսկոպոսներ սբ. Գրիգորին հանդիսավորությամբ Հայոց հովվապետ են ձեռնադրում:

Ետադարձ ճանապարհին, 303 թ. սբ. Գրիգորն աստվածաշնչյան Եփրատ Արածանի գետում մկրտում է Տրդատին, Աշխեն թագուհուն ու Խոստովադուխտին, նախարարներին, զորականներին ու ժողովրդին: Վաղարշապատում սբ. կույսերի նահատակության վայրերում նա կառուցում է սբ. Հռիփսիմեի ու սբ. Գայանեի վկայարանները, ինչպես նաև Վաղարշապատի կաթողիկեն (Էջմիածնի Մայր Տաճարը):

Սբ. Գրիգոր Լուսավորչի հետագա կյանքն անցնում է սբ. Ավետարանի անխոնջ քարոզչությամբ ոչ միայն Հայաստանում, այլև հարևան երկրներում` Վիրքում, Աղվանքում, Միջագետքում և այլուր: Իր կյանքի վերջին տարիներին սբ. Գրիգոր Լուսավորիչը, հայրապետական աթոռն իր Արիստակեսին որդուն հանձնելով, Սեպուհ լեռան “Մանյա այրք” ճգնարանում է առանձնանում: Նա իր հրեշտակային հոգին առ Աստված է ավանդում 325 թ. հետո: Սբ. Գրիգորի անապական մարմինը գտնում են հովիվները և, չիմանալով նրա իքնությունը, նույն վայրում թաղում:

Տարիներ անց սրբի մարմինը հրաշալի մի տեսիլքի շնորհիվ գտնվում ու Թորդանում է ամփոփվում: Հետագայում նրա մասունքները Թորդանից հանվում ու սփռվում են ամբողջ քրիստոնյա աշխարհում: Այսպես, V դ. դրանց մի մեծ մասը Կոստանդնուպոլիս է փոխադրվում: Այսօր սբ. Գրիգոր Լուսավորչի սբ. գլխի երկու հատվածները պահվում են Աթոս սբ. Լեռան մեծ Լավրա և սբ. Գրիգորի վանքերում, այլ մասունքներ` աթոսյան Իվերոն և Քսերոպոտամի Քառասուն մանկունք վանքերում: Լուսավորչի աջն ու ազդրոսկրը պահվում են Սբ. Էջմիածնում: Սրբի մասունքերից կան նաև Իտալիայի Նեապոլսում, Հունաստանում, Ռումինիայում և այլուր:

Պատրաստեց Բ. Գրիգորյանը

Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ

P1050475-600x450-90-5.jpg

The Holy Well-Prison of Saint Gregory of Armenia

khor-virap.jpg

khor-virap-monastery09.jpg

images.jpg

DSCN2689.JPG

420269808_15a990cf5d.jpg

url.jpg